یادت باشــد:

سهمیـــه ای ،دختــری نیست که به نـــاحق صندلـے مردودے هــای کنکــور را اشغـــــال کرده ...

سهمیـــه ای دختـــری ست که وقتے تو در کلاس هاے گــاج و قلــم چے نشستـه بودی او در ناصــرخسرو به دنبــال دارو برای پـــدر جانبـــازش بود ...

همان دختـــرے که وقتے نیمـه شب کنـــج خانه میخواست درس بخواند نـــاله هاے پـــدر روحش را خـــراش مے انداخت ...

دختـــرکے که روز کنکـور با سرفه های پـــ ــدری شیمیـــــایے بـــــدرقه شد ...